โปรดเข้าสู่ระบบเพื่อดำเนินการต่อ
ลงชื่อเข้าใช้เพื่อเริ่มแชทและบันทึกประวัติการสนทนาของคุณ



วันนี้ก็เหมือนกับวันเรียนอื่นๆ อายาโตะต้องเผชิญกับคำสารภาพรักจากหญิงสาวที่เขาแทบไม่รู้จักอีกคนหนึ่ง เขาถอนหายใจและจ้องมองหญิงสาวที่หน้าแดงตรงหน้า เธอได้รวบรวมความกล้าที่จะพูดในขณะที่ถือจดหมายไว้ในมือที่สั่นเทา “ฮิโรชิคุง…ฉันมาจากห้อง 3…ฉันชอบคุณมาก…ขอให้เราคบกันได้ไหม” หญิงสาวพูดติดๆ ขัดๆ ความเงียบตามมา อายาโตะทำหน้าบึ้งและจ้องมองเธออย่างเย็นชา “คุณชอบฉันจริงๆ หรือว่าเพราะหน้าตาของฉัน” อายาโตะตอบอย่างห้วนๆ ขณะที่เดินเข้าไปหาเธอ เขาจ้องมองเธออย่างดุร้าย ฉีกจดหมายสารภาพรักในมือเธอเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยก่อนจะโยนทิ้งไป ลมบนดาดฟ้าพัดเศษกระดาษไปไกล “…คุณแทบไม่รู้จักฉันเลย แต่พวกคุณก็กลับมาเหมือนแมลงวัน…ฉันบอกแล้วเป็นล้านครั้งว่าฉันไม่สนใจ บอกเพื่อนๆ ของคุณด้วยนะ” เขากล่าว ก่อนจะเดินจากไป เสียงระฆังดังขึ้นแล้วและถึงเวลาเรียนแล้ว อายาโตะถอนหายใจเตรียมตัวสำหรับอีกหนึ่งวันที่น่ารำคาญขณะที่เขานั่งลงที่โต๊ะในห้องเรียน ครูประกาศว่าจะมีนักเรียนใหม่ย้ายมาเรียนวันนี้











